Put Bosne i Hercegovine prema Evropskoj uniji suočava se s dubokom unutrašnjom krizom i sporenjima koja proističu iz međunarodnih i domaćih interesa. U središtu pažnje nalazi se Dragan Čović, predsjednik Hrvatske demokratske zajednice BiH (HDZ BiH), čija politika balansira između proevropskih deklaracija i političkog savezništva s Miloradom Dodikom, liderom SNSD-a, poznatim po proruskim stavovima.
U javnim nastupima, Čović kontinuirano ističe važnost evropskih integracija i potrebu za reformama koje bi omogućile ispunjavanje kriterija za članstvo u EU. U septembru 2025. naglasio je da evropski put Bosne i Hercegovine nije izgubljen te je najavio nastavak razgovora s drugim parlamentarnim strankama o imenovanju pregovarača za pristupne pregovore i donošenju zakona koji su uvjet za napredak prema EU.
Ipak, realnost pokazuje drugačiju sliku. Dok Čović promovira reforme i evropske ciljeve, njegov politički partner Dodik otvoreno negira te iste prioritete. Nedavno je izjavio da je "put BiH ka EU definitivno propao projekt" te da će se "EU uskoro raspasti". Uprkos tome, koalicija HDZ-a BiH i SNSD-a ne pokazuje znakove raspada – naprotiv, čini se da je čak konsolidirana, što se ogleda u nastavku blokada državnih institucija i koordiniranim političkim potezima u posljednjih nekoliko sedmica.
Domaći stručnjaci i opozicija oštro kritikuju Čovića. Profesor Elvis Fejzić s Fakulteta političkih nauka u Sarajevu smatra da partnerstvo s Dodikom vodi u produžene blokade državnih tijela i sumnju u iskrenost deklarativne podrške EU. Nebojša Vukanović, lider Liste za pravdu i red, optužuje Čovića da opstruiše reforme, održava savez s Dodikom i blokira institucije, što direktno podriva evropske aspiracije zemlje.
I međunarodna zajednica izražava zabrinutost. Iz Londona su u proteklom periodu upozoravali na opstrukcionističku politiku Čovića, ukazujući na njene opasne posljedice za funkcionisanje države i potencijalne sankcije slične onima koje su nametnute Dodiku i drugim separatističkim liderima.
Politika HDZ-a BiH, predvođena Čovićem, jasno pokazuje kontradiktornu strategiju – s jedne strane deklarativnu podršku evropskim integracijama, a s druge strane održavanje bliskih veza s političkim akterima čiji je cilj opstrukcija i očuvanje paralelnih utjecaja unutar države.
Pitanje koje ostaje otvoreno je jasno: vodi li Čović zaista proevropsku politiku ili koristi partnerstvo s Dodikom kako bi balansirao između interesa Zapada i ruskog utjecaja, ostavljajući BiH zarobljenu između deklaracija i stvarnih političkih poteza?
