Javni dug Bosne i Hercegovine u prvoj polovini prošle godine iznosio je 12,96 milijardi KM, prema posljednjim dostupnim podacima Ministarstva finansija i trezora BiH.
Dugovanja oba entiteta, Republike Srpske i Federacije BiH, su gotovo izjednačena – Federacija BiH zabilježila je dug od 6,67 milijardi KM, dok je Republika Srpska dugovala 6,18 milijardi KM. Istovremeno, institucije BiH su imale dug od 53,26 miliona KM, dok je Brčko distrikt dugovao 43 miliona KM.
Spoljni dug Bosne i Hercegovine zaključno s drugim kvartalom prošle godine iznosio je 8,77 milijardi KM. Od tog iznosa, Federacija BiH je imala spoljni dug od 5,07 milijardi KM, Republika Srpska 3,6 milijardi KM, dok su institucije BiH i Brčko distrikt dugovali 43,38 miliona KM i 43,13 miliona KM, respektivno.
Unutrašnji dug u istom periodu iznosio je 4,19 milijardi KM, s tim da Republika Srpska ima unutrašnji dug za gotovo milijardu KM veći u odnosu na Federaciju BiH. Unutrašnji dug Republike Srpske iznosio je 2,58 milijardi KM, dok je Federacija BiH imala unutrašnji dug od 1,59 milijardi KM. Institucije BiH zabilježile su unutrašnji dug od 9,8 miliona KM, dok Brčko distrikt nije imao unutrašnjeg duga.
U analizi javnog duga Bosne i Hercegovine, često se ističe da apsolutni iznosi duga nisu ključni pokazatelji održivosti javnih finansija. Umjesto toga, koristi se relativno mjerenje učešća javnog duga u bruto domaćem proizvodu (BDP). Trenutni nivo zaduženosti oba entiteta ne prelazi 60%, što je često prihvaćen kriterijum za zaduženost zemalja.
Razvijene zemlje, uprkos visokom učešću javnog duga u BDP-u, uspijevaju privući povoljne investicije zahvaljujući snazi svojih ekonomija. Nasuprot tome, manje razvijene zemlje suočavaju se s nepovoljnim uslovima zaduživanja zbog manjka povjerenja u njihove ekonomske kapacitete.
Za zemlju poput Bosne i Hercegovine, koja je infrastrukturno neizgrađena i zahtijeva značajna ulaganja u reindustrijalizaciju, zaduživanje bi moglo biti alat za ubrzanje ekonomskog rasta. Ključna dilema nije da li se zaduživati, već kako pravilno usmjeriti ta sredstva na razvojne projekte. Trenutne razlike u strukturi duga između entiteta uglavnom su rezultat različitih strategija zaduživanja i mogućnosti pristupa stranim finansijskim tržištima.
