Na današnji dan, prije tačno 32 godine, Mostar je prodisao slobodom zahvaljujući hrabrosti i odlučnosti jedinica Armije Republike Bosne i Hercegovine. 30. juni 1993. godine, nakon dugotrajne opsade, probijen je obruč oko istočnog dijela grada, što je označilo prekretnicu u odbrani Mostara.
Međutim, taj trijumf donio je i veliku tugu – komandant 41. mostarske brigade, Midhat Hujdur Hujka, poginuo je u ključnim trenucima bitke.
Midhat Hujdur, poznat kao Hujka, još kao rezervni policajac krajem 1991. godine preuzeo je naoružanje koje je nosio kroz čitav rat – njegov puškomitraljez postao je simbol nepokolebljivosti i predanosti. Nakon što je napustio policijske redove, odmah je krenuo s organizacijom odbrane u svojoj mahali, okupljajući borce i motivišući komšije da se suprotstave agresiji. Njegova ideja o samoorganizovanju i mobilizaciji na lokalnom nivou bila je ključna za otpor u Mostaru.
Pod njegovim vođstvom, 41. brigada postala je stub odbrane, naročito u prvim i najtežim fazama sukoba. Hujdur je lično komandovao bataljonom od preko hiljadu boraca, a njegove jedinice bile su ključni faktor u oslobađanju istočnog dijela Mostara u junu 1992. godine, kada je neprijatelj potisnut prema Podveležju. U tom periodu brinuo je i o brojnim izbjeglicama, pomažući im u teškim uslovima opsade.
Nakon povlačenja srpskih snaga, uslijedio je još teži sukob s Hrvatskim vijećem obrane (HVO). Od 9. juna 1993. godine došlo je do teških borbi i zarobljavanja mnogih boraca IV korpusa, dok je Hujdur ostao na prvoj liniji odbrane. Snage HVO-a su opsjedale istočni Mostar, nastojeći da uguše otpor i nametnu etničku čistoću po uzoru na brutalne akcije u Žepču i drugim dijelovima srednje Bosne.
Plan za deblokadu Mostara pripreman je mjesecima u tajnosti. Komandant IV korpusa, Arif Pašalić, povjerio je organizaciju ofanzive iskusnim komandantima Miralemu Jugi, Šerifu Špagi i Draganu Malkoču, dok je Hujdur bio srce i snaga operacije. Sa skromnim resursima, uz pomoć hrabrih dostavljača municije i improvizovanih domaćih eksploziva, pripremao se proboj od velike strateške važnosti.
Jutro 30. juna započelo je eksplozijama improviziranih bombi koje su označile početak juriša na Sjeverni logor, tvrđavu HVO-a. Uprkos tehničkim problemima, Hujdur je hladnokrvno preuzeo kontrolu i komandovao svojim jedinicama u prodoru. Borba je bila žestoka, a najveći otpor pružila je zgrada Komande HVO-a.
U odlučujućem trenutku, Hujdur je sa saborcem Esadom Humom krenuo u završni juriš preko otvorenog terena. U toj hrabroj akciji Hujdur je smrtno ranjen, ali zahvaljujući njegovoj žrtvi i hrabrosti, Sjeverni logor je oslobođen do kraja dana. Time je probijen obruč oko istočnog Mostara, omogućena dostava humanitarne pomoći, evakuacija ranjenika i reorganizacija odbrambenih snaga.
Dva dana kasnije, hiljade Mostaraca oprostile su se od komandanta Hujdura na šehitlucima. Posthumno je odlikovan titulom Heroja oslobodilačkog rata i unaprijeđen u čin brigadnog generala. Njegova porodica – supruga Ramiza i tri kćerke – ostali su trajni svjedoci njegove hrabrosti i žrtve.
Hujdurova priča i danas nas podsjeća da je sloboda koju danas uživamo zasnovana na hrabrosti onih koji su za nju dali život.
