Na današnji dan prije 113 godina rođen je jedan od najvećih bosanskohercegovačkih književnika svih vremena Mehmed Meša Selimović.
Roman „Derviš i smrt“ jedan je od najčitanijih u Bosni i Hercegovini i regiji, a rečenice iz njegovih djela su najcitiranije, naročito danas na društvenim mrežama, postavši svevremenske mudre izreke.
U rodnom gradu Selimović je završio osnovnu školu i gimnaziju. Godine 1930. upisao se na studijsku grupu srpskohrvatski jezik i jugoslovenska književnost Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Diplomirao je 1934. godine, od 1935. do 1941. godine radi kao profesor Građanske skole, a potom je 1936. postavljen za suplenta u Realnoj gimnaziji u Tuzli.
U Sarajevu i radi kao profesor Više pedagoške škole, docent Filozofskog fakulteta, umjetnički direktor Bosna Filma, direktor drame Narodnog pozorišta, glavni urednik Izdavačkog preduzeća Svjetlost. 1971. godine penzioniran je i seli u Beograd.
Dobitnik je brojnih nagrada, od kojih su najznačajnije NIN-ova nagrada (1967), Goranova nagrada (1967), Njegoševa nagrada (1967), potom Dvadesetsedmojulska nagrada SR BiH i nagrada AVNOJ-a. Umro je 11. jula 1982. godine u Beogradu.
Godine 1989., Velika gimnazija u Tuzli je preimenovana u Gimnaziju “Meša Selimović” u znak počasti bivšem učeniku i profesoru ove gimnazije, ali i velikom književniku.
Meša Selimović je mnogo volio svoju domovinu, svoju Bosnu i Hercegovinu. Povodom njegovog rođendana, prisjetit ćemo se samo nekih od njegovih domoljubnih izjava:
"Bosna je za mene rodno tle, nju najviše volim"; Bosna je moja velika ljubav i moja povremena bolna mržnja. Bezbroj puta sam pokušavao d apobjegnem od nje i uvijek ostajao, iako nije važno gdje čovjek fizički živi"; Bosna je u meni kao krvotok. Nije to samo neobjašnjiva veza između nas i zavičaja, već i komplet naslijeđa".
