U sceni koja je ličila na pažljivo režiranu političku predstavu, stotine građana okupile su se u historijskom parku Ferdows u centru Teherana, dok su veliki ekrani prikazivali nastup libanonske pjevačice Julije Boutros, poznate po podršci Hezbolahu.
U isto vrijeme, u parku su se mogle vidjeti žene u crnim abajama, ali i žene bez hidžaba, koje su mahale iranskim zastavama — prizor koji je u javnosti protumačen kao kontradiktoran, jer istovremeno prikazuje i kršenje i relativno “opuštanje” strogih pravila javnog ponašanja u Iranu.
Prema dostupnim analizama, ovaj događaj nije izolovan slučaj, već dio šire propagandne strategije iranskih vlasti koja traje posljednjih mjeseci. Cilj kampanje je, kako se navodi, preoblikovanje slike režima i unutar zemlje i prema međunarodnoj javnosti, posebno nakon protesta “Žene, život, sloboda” iz 2022. godine.
U okviru te kampanje pojavljuju se različiti vizualni i simbolički elementi: žene koje voze ružičaste SUV-ove, prikazi motociklistkinja, ali i scene u kojima se oružje i projektili boje u ružičasto. Ovakvi motivi, koje kritičari nazivaju “ružičaste rakete”, predstavljaju pokušaj estetskog ublažavanja militarizovanog narativa.
Kampanja uključuje i masovna vjenčanja organizovana na prorežimskim događajima, intervjue sa ženama koje bez hidžaba izražavaju podršku vlastima, kao i učešće žena u vojnim obukama i državnim ceremonijama.
Aktivisti za ljudska prava upozoravaju da se ovakvim pristupom pokušava “omekšati lice” državne represije i prikriti prisustvo sigurnosnih snaga u javnom prostoru. Prema njihovim tvrdnjama, cilj nije samo promocija jedinstva, već i sprječavanje ponovnog izbijanja protesta poput onih koji su potresli Iran nakon smrti Mahse Amini u pritvoru moralne policije.
Bivši politički zatvorenici i aktivisti tvrde da se kroz ovakve kampanje pokušava stvoriti slika društvenog konsenzusa, dok se istovremeno nastavlja stroga kontrola javnog ponašanja, posebno žena.
Uprkos pojavi žena bez hidžaba na određenim događajima, zakonske zabrane i dalje ostaju na snazi. Prema izvještajima iz Irana, žene i dalje mogu biti kažnjene zatvorom ili bičevanjem zbog kršenja pravila odijevanja, a institucije i objekti i dalje se zatvaraju zbog nepoštivanja propisa.
Kritičari ističu da se radi o dvostrukoj poruci: dok se na jednoj strani javnosti prikazuju slike “modernizacije” i opuštenijeg društvenog ambijenta, na drugoj strani ostaje čvrst sistem kontrole i represije.
Analitičari ocjenjuju da se ovakvim kampanjama nastoji uticati na percepciju javnosti, ali i neutralisati politički naboj koji je nastao tokom višegodišnjih protesta i društvenih previranja u Iranu.
