U kontekstu tekućeg rata između Sjedinjenih Američkih Država i Izraela, s jedne strane, i Irana, s druge strane, koji se do sada fokusirao na intenzivnu zračnu kampanju protiv iranskih raketnih baza i vojnih instalacija, iranska vojska, a posebno Korpus islamske revolucionarne garde, intenzivira svoje pripreme za fazu kopnene intervencije .
Ova spremnost se zasniva na decentralizovanom odbrambenom modelu koji uzima u obzir neravnu geografiju iranske "prirodne tvrđave", podzemna utvrđenja i mobilizaciju naroda, s fokusom na scenarije ograničene ili velike invazije.
Struktura kopnenih snaga: "Regionalna mreža Revolucionarne garde"
Glavne pripreme na terenu oslanjaju se na kopnene snage Revolucionarne garde (koje uključuju oko 190.000 aktivnih boraca, pored mobilizacijskih snaga Basidža, koje mogu mobilizirati do 600.000 rezervista). Teheran je najavio spremnost više od milion boraca u scenariju invazije, dok se redovna vojska više fokusira na konvencionalnu odbranu.
Revolucionarna garda dijeli iransku teritoriju na 11 regionalnih kopnenih komandi, od kojih svaka pokriva 1-3 provincije. Ove komande formiraju stvarnu "mapu spremnosti": međusobno povezanu mrežu za lokalnu odbranu, sigurnost granica, suzbijanje unutrašnjih nemira i zaštitu kritične infrastrukture (nafta i rakete). Svaka komanda uključuje oklopne, mehanizovane, specijalne snage i inženjerijske jedinice, uz podršku milicije Basij i pasivne odbrane (podzemna utvrđenja i tuneli).
Mapa raspodele zemljišta:
Komanda Tharallah (Teheran i Alborz): Zaštita glavnog grada i Vrhovne komande, suzbijanje protesta, specijalne jedinice (27. brigada Mohammad Rasoul Allah, oklopna brigada Ramadan).
Komanda Hamzeh Seyyed al-Shohada (Zapadni Azerbejdžan, Kurdistan, Kermanšah): Sjeverozapadni front, borba protiv kurdske pobune, utvrđenja duž iračke granice.
Komanda Ashura (Istočni Azerbejdžan, Ardabil, Zanjan): Odbrana rijeke Aras i granica s Azerbejdžanom i Armenijom.
Komanda Ghadir (Gilan, Mazandaran, Golestan): Sjeverna obala (Kaspijsko more), obalna odbrana.
Komanda Najaf (Ilam, Kermanšah, Hamadan): Centralni zapadni koridor, strateška rezerva, iračka granica.
Komanda Karbala (Huzestan, Lorestan, Kohgiluyeh i Boyer-Ahmad): Jugozapad bogat naftom (Huzestan), potencijalni koridor za invaziju iz Iraka.
- Komanda Medine (Fars, Hormozgan, Bušer): Najosjetljivija regija – Hormuški moreuz i otoci Perzijskog zaljeva (Bandar Abbas). Intenzivne kopnene vježbe se izvode na otocima i južnoj obali korištenjem raketa Fateh i dronova.
- Komanda Kuds (Sistan i Balučestan, Kerman): Jugoistok, granica s Afganistanom i Pakistanom. - Komanda Thamin al-A'immah (Khorasan Razavi, Sjeverni i Južni Khorasan): Sjeveroistočna granica.
- Komanda Sayyid al-Shuhada (Isfahan, Yazd, Chaharmahal i Bakhtiari): Centralna i strateška rezerva.
- Komanda Sahib al-Zaman (Qom, Markazi, Semnan, Qazvin): Centralni obrambeni prsten oko Teherana. Ove komande omogućavaju brzo pojačanje između regija, integrirajući zračnu i raketnu odbranu i dronove.
Utvrđenja i geografija: Iranska prirodna "tvrđava"
Iran se oslanja na svoju geografiju (planine Zagros i Alborz, te prostrane pustinje) kako bi svaku kopnenu invaziju pretvorio u močvaru. Pripreme uključuju: izgradnju utvrđenja na ostrvima Perzijskog zaliva i ostrvu Kharg (koje čini 90% izvoza nafte); podzemne tunele i skladišta (kao što je tajna vazduhoplovna baza "Oghab 44"); mine, granične zidove i osmatračnice na zapadu i jugoistoku; i intenzivne kopnene vježbe na jugu (Gradska komanda) korištenjem raketa i artiljerijskih granata Fateh-360/450.
Potencijalne lokacije za kopneno ratovanje
Na osnovu trenutnih vojnih analiza i scenarija: - Jug i Meksički zaljev (najvjerovatnije): Ostrvo Kharg, ostrva Abu Musa i Tunb, te Larak. Scenario koji uključuje ograničene američke kopnene upade (marinci ili specijalne snage) radi kontrole Hormuškog moreuza ili sprječavanja njegovog zatvaranja. Iran je tamo izgradio višeslojnu odbranu (mine, rakete, dronovi). - Jugozapad (Huzestan): Mogući kopneni koridor od Iraka/Saudijske Arabije/Jordana prema Basri-Huzestanu radi kontrole naftnih polja. Komanda u Karbali opremljena je oklopnim divizijama. - Sjeverozapad (kurdska i iračka granica): Područja pod komandom Hamze i Najafa, gdje bi se specijalne snage (Brigada Nawhid u vojsci, Brigada Saberin u Revolucionarnoj gardi) mogle koristiti za operacije "udari i bježi" ili otmice.
Unutrašnji sukob: Građanski rat bi uslijedio ako bi invazija stigla do većih gradova (Teheran, Isfahan), oslanjajući se na miliciju Basidž i asimetrično ratovanje. Analitičari smatraju da je potpuna kopnena invazija malo vjerovatna zbog same veličine Irana i očekivanih žrtava (stotine hiljada vojnika). Međutim, iranske pripreme su osmišljene tako da svaku ograničenu kopnenu operaciju pretvore u noćnu moru putem zasjeda, dronova i milicija.
