Sjeverna Koreja je izvršila izmjene ustava kojima je, prema nacrtu u koji je uvid imao Reuters, po prvi put jasno definisana njena teritorija i u potpunosti izbrisane reference na ideju ujedinjenja Korejskog poluostrva.
Ova promjena predstavlja značajan politički zaokret koji dodatno učvršćuje stav Pjongjanga da Sjeverna i Južna Koreja postoje kao dvije potpuno odvojene države, što je u skladu s ranijom politikom lidera Kim Jong Una.
Prema informacijama koje je iznio profesor Lee Jung-chul sa Nacionalnog univerziteta u Seulu tokom brifinga u južnokorejskom Ministarstvu za ujedinjenje, riječ je o prvoj ustavnoj formulaciji koja precizno definiše teritorijalni okvir države.
Novi član ustava opisuje Sjevernu Koreju kao teritoriju koja se proteže od granice s Kinom i Rusijom na sjeveru do granice s Republikom Korejom na jugu, uključujući kopno, teritorijalne vode i zračni prostor. Ipak, u tekstu se ne navodi konkretna linija razgraničenja sa Južnom Korejom, niti se spominju ranije sporne pomorske granice.
Stručnjaci smatraju da ovakva formulacija ostavlja prostor za političku fleksibilnost, ali i da istovremeno potvrđuje Kimovu doktrinu o trajnoj podjeli Koreje. Izostanak preciznih granica, kako se navodi, može biti pokušaj izbjegavanja direktnih teritorijalnih provokacija, uz zadržavanje čvrstog političkog narativa.
Ustavne izmjene donose i dodatno jačanje uloge Kim Jong Una u državnom sistemu. On je sada zvanično definisan kao šef države u svojstvu predsjednika Komisije za državne poslove, čime se uklanja ranija formulacija koja je imala više simboličan karakter.
Posebno je značajna odredba kojom se komanda nad nuklearnim snagama eksplicitno stavlja pod njegovu kontrolu, čime se dodatno centralizuje vojna moć u rukama vrha režima.
U novom tekstu Sjeverna Koreja se opisuje kao „odgovorna nuklearna sila“, uz naglasak da će nastaviti razvoj nuklearnog programa radi zaštite suvereniteta, odvraćanja prijetnji i očuvanja sigurnosti države.
Podsjećanja radi, Kim Jong Un je još početkom 2024. godine tražio ustavne izmjene kojima bi Južna Koreja bila definisana kao „glavni i nepromjenjivi neprijatelj“, dok se od tada značajno zaoštrava retorika između Pjongjanga i Seula, uz kontinuirano odbijanje dijaloga sa južnokorejskim vlastima.
