U javnosti je ponovo izazvala reakcije izjava gradonačelnika Banje Luke Draška Stanivukovića, nakon što je u političkom obraćanju došlo do očiglednog vremenskog nesklada u interpretaciji istorijskih činjenica o razvoju gradskog vodovoda.
Stanivuković je doveden u vezu s tvrdnjom da se Austro-Ugarska pominje u kontekstu izgradnje vodovoda u Banjoj Luci u periodu koji ne odgovara istorijskim činjenicama, što je izazvalo brojne komentare i kritike na društvenim mrežama.
„Kako je nesretnom Francu Jozefu pošlo za rukom da, 54 godine nakon smrt, ustane iz mrtvih i gradi vodovode, i to usred Titove socijalističke Jugoslavije?“
U nastavku se podsjeća da je Austro-Ugarska zaista imala ključnu ulogu u modernizaciji grada i da je prvi banjalučki vodovod izgrađen početkom 20. vijeka, ali ne decenijama kasnije, kako se sugerisalo u spornim interpretacijama.
„Austro-Ugarska carevina je, istina, izgradila prvi vodovod u Banjoj Luci, ali 1908, a ne 1970. godine.“
U tekstu se dalje kritički osvrće na način na koji se istorijski podaci koriste u političkom diskursu, uz ocjenu da se činjenice često miješaju sa savremenim političkim porukama.
„A Draško, kao Maksim po diviziji, kombinuje random “znanja” iz historije sa svojom političkom ambicijom, piše Srpskainfo.“
Autor potom ironično dodaje da takav pristup otvara prostor za pogrešna tumačenja i zbunjenost u javnosti.
„I onda dobijemo to što dobijemo. Ako koza laže, video ne laže!“
Podsjeća se i na istorijski kontekst izgradnje vodovoda u Banjoj Luci, koji je, prema dostupnim podacima, bio praćen i brojnim infrastrukturnim problemima tog vremena.
„A vodovod? Da, Austro-Ugarska, ona iz doba posljednjeg kajzera Franca Jozefa, zaista je izgradila prvi javni vodovod u Banjoj Luci i tada se grad suočio sa 2 velika problema, koji ga opterećuju i danas: korupcijom i otpadnim vodama.“
U završnici teksta se navodi da ni današnja Banja Luka nije u potpunosti riješila pitanje kanalizacionog sistema, što se povezuje s dugotrajnim infrastrukturnim izazovima.
„Dakle, sjenka priče s početka 20. vijeka, iz doba Austro-Ugarske, i danas prati Banja Luku.“
Tekst završava ironičnim tonom koji dodatno pojačava kritički okvir cijele priče:
„Ali, grad koji ima takvog gradonačelnika ne treba da brine za svoju budućnost. A ni za prošlost.“
