Novi rezultati istraživanja: Zbog čega je 1110. godine Mjesec nestao sa neba?

Prije skoro hiljadu godina, ogroman oblak čestica bogatih sumporom ušao je u Zemljinu atmosferu. Čestice su učinile da nebo bude zatamnjeno nekoliko mjeseci, možda čak i godina, pre nego što su se čestice spustile na tlo.

Naučnici su to saznali - iz leda. U uzorcima koje su proučavali, pronađeni su aerosoli sumpora koji se formiraju tokom erupcije vulkana koji ih izbacuje u atmosferu. Led nevjerovatno dugo može da čuva dokaze o vulkanskoj aktivnosti. Međutim, određivanje tačnog datuma - koliko dugo su aerosoli tu - nije jednostavno odrediti.

Naučnici su ranije mislili da je tolika količina sumpora posljedica erupcije islandskog vulkana Hekla, ili "Kapije pakla" kako su ga nazivali u srednjem vijeku, koja se desila 1104. godine. Ali, ti zaključci opovrgnuti su rezultatima nove studije koju je sprovela grupa naučnika koju je predvodio paleoklimatolog Sebastijan Galet sa Univerziteta u Ženevi. Prema novim istraživanjima Hekla nije mogla uzrokovati zagađenje vazduha, jer su osnovna nalazišta sumpora bila iz drugog perioda - od kraja 1108. do početka 1113. godine.

Naučnici su se onda okrenuli istraživanju historijskih dokumenata kako bi pronašli stare opise neobičnig pomračenja Mjeseca, koja bi odgovarala erupcijama iz tih godina.

Prema Nasinim podacima, sedam velikih pomračenja Mjeseca desilo se u Evropi između 1100. i 1120. godine.

Opsežnim sitraživanjem naučnici iz Ženeve su zaključili da je najvjerovatniji krivac za "nestanak Mjeseca" vulkan Asama u Japanu, koji je eruptirao tokom nekoliko mjeseci 1108. godine, a za to imaju nekoliko dokaza. Unos u dnevnik koji je ostavio japanski državnik opisuje ovaj događaj na sljedeći način: "Na vrhu vulkana je bila vatra, a debeo sloj pepela nakupio se u guvernerovoj bašti, sva polja riže bila su nepodobna za obrađivanje. Nikada nismo vidjeli nešto slično. To je vrlo čudna i rijetka stvar."

Naučnici su pronašli i jedno svjedočenje iz srednjeg vijeka koje govori o izuzetno velikom pomračenju 1110. godine. "Petog maja svetlucavi Mjesec je porastao, a zatim se njegova svjetlost postepeno smanjivala, i čim je noć pala, potpuno je nestala, ni svjetlost ni sfera nisu bili vidljivi", tvrdi se u digitalizovanim dokumentima Nase.

Mnogi astronomi raspravljali su o ovom misterioznom Mjesečevom pomračenju. I engleski astronom Džorž Frederik Čejmbrs (1841-1915) pisao je o tome: "Očigledno je da je ovo [pomračenje] primjer crnog pomračenja kada Mjesec postaje potpuno nevidljiv i ne blista poznatim bakarnim tonom."

Naučnici napominju da ovaj kombinovani dokaz pokazuje kako je zaboravljeni niz vulkanskih erupcija 1108–1110. godine izazvao strašne posljedice za čovječanstvo.