U Stocu je klanjana dženaza Rusmiru Mahmutćehajiću, prvom potpredsjedniku Vlade Republike Bosne i Hercegovine koji je preminuo u 78. godini. Dženazi je prisustvovao veliki broj njegovih prijatelja, članova porodice i kolega, kao i pripadnika Oružanih snaga BiH.
Njegova veza sa Stocem, gradom u kojem je rođen je bila posebna, a o tome govori i činjenica da je organizovao i rukovodio obnovom svih srušenih stolačkih džamija i čitavog niza drugih stolačkih vakufskih objekata i nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine.
Bio je i ključna osoba obnove svih značajnih sadržaja vjerskog i kulturnog života u tom gradu.
On nije dozvoljavao ni da se ime Bosne i Hercegovine piše skraćenicama.
Osim što je bio potpredsjednik prve Vlade Republike BiH, Mahmutćehajić je bio i ministar za energetiku, rudarstvo i industriju Republike Bosne i Hercegovine.
Kada je riječ o njegovoj biografiji, rođen je 29. juna 1948. u Stocu gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju. Diplomirao je 1973. na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, a 1975. magistrirao i 1980. doktorirao na Univerzitetu u Zagrebu.
Specijalizaciju je obavio 1982. u Međunarodnom centru za teoretsku fiziku u Trstu, Italija, a postdoktorske studije 1988. na Katoličkom univerzitetu u Leuvenu.
Radio je kao istraživač i direktor u Institutu zaštite na radu univerziteta u Sarajevu te kao direktor Instituta za ergonomiju istog univerziteta; od 1985. do 1991. radio je kao profesor i dekan Elektrotehničkog fakulteta Univerziteta u Osijeku, Hrvatska.
Od 1991. do 1992. bio je potpredsjednik Vlade Bosne i Hercegovine, a od 1992. do 1994. ministar za energetiku, rudarstvo i industriju Bosne i Hercegovine, kada je podnio ostavku. Bio je i član savjeta univerziteta u Sarajevu i Osijeku te predsjednik Komisije za društvene djelatnosti Vlade Bosne i Hercegovine.
Od 1992. predsjednik je bosanskohercegovačkog komiteta CIGRE, od 1996. predsjednik izdavačkog savjeta časopisa "Dijalog", urednik časopisa "Bosanskohercegovačka elektrotehnika" i "Blagaja". Zatim je 1997. izabran za prvog predsjednika Međunarodnog foruma Bosna, a bio je i član Evropske akademije nauka i umjetnosti.
U užem naučnom području objavio je preko stotinu stručnih i naučnih radova, od kojih osam knjiga. Objavio je i sedamnaest knjiga autorske proze, političkih i filozofskih eseja te prijevoda na bosanski jezik.
