Dva najveća grada u Republici Srpskoj – Banjaluka i Bijeljina – dobila su negativno mišljenje nakon provedene finansijske revizije za 2023. godinu. Glavna služba za reviziju Republike Srpske utvrdila je niz nepravilnosti u finansijskom poslovanju oba grada, što je izazvalo novu rundu političkih tenzija između lokalnih i republičkih vlasti.
Prema nalazima revizije, u Banjaluci popis imovine i obaveza nije izvršen u skladu s važećim pravilnikom, dok konsolidovani finansijski izvještaji nisu sačinjeni i dostavljeni Ministarstvu finansija u propisanom roku. Dodatno, u izvještaju se navodi da su ostali rashodi obračunskog karaktera precijenjeni za 7,247 miliona KM, dok su istovremeno potcijenjene kategorije rashoda za lična primanja i rashodi po osnovu korištenja roba i usluga u iznosu od 5,415 miliona KM. Gradske vlasti u Banjaluci odbacuju ove nalaze, tvrdeći da je riječ o politički motivisanom izvještaju koji dolazi u osjetljivom političkom trenutku. Uvjereni su da se finansijska kontrola koristi kao sredstvo pritiska na lokalne administracije koje ne pripadaju vladajućoj većini na republičkom nivou.
Sličan scenario i u Bijeljini. Tamo je glavna primjedba revizije usmjerena na zapošljavanje – posebno na zapošljavanje na određeno vrijeme, kao i privremena i trajna premještanja zaposlenih. U izvještaju se navodi da ove procedure nisu u potpunosti usklađene sa Zakonom o službenicima i namještenicima u organima jedinice lokalne samouprave. Ipak, gradske vlasti u Bijeljini kategorički negiraju nezakonitosti i tvrde da je njihov rad bio u okviru zakona. Iz gradske administracije poručuju da se revizorski izvještaj koristi kao politički alat u obračunu s opozicionim gradonačelnicima, dok se, kako navode, istovremeno zanemaruju daleko veći finansijski problemi i afere na republičkom nivou.
Cijela situacija dodatno je zaoštrena sporom oko raspodjele prihoda od PDV-a. Nakon usvajanja Zakona o preusmjeravanju dijela sredstava ka nerazvijenim opštinama, dio prihoda koji je ranije pripadao većim gradovima preraspodijeljen je drugim lokalnim zajednicama. Iako je taj zakon kasnije proglašen neustavnim, gradske vlasti tvrde da novac nije vraćen.
Prema njihovim tvrdnjama, Draško Stanivuković navodi da Banjaluci nije vraćeno oko 2,5 miliona KM, dok Ljubiša Petrović tvrdi da je Bijeljina oštećena za čak 11 miliona KM. U pozadini cijele priče stoji duboka politička kohabitacija – opozicioni gradonačelnici u gradovima, a skupštinske većine i republička vlast pod kontrolom političkih protivnika. U takvom ambijentu, svaka revizija, svaki budžetski spor i svaka zakonska interpretacija dobijaju dodatnu političku težinu. Dok jedni tvrde da je riječ o ozbiljnim finansijskim nepravilnostima koje zahtijevaju odgovornost, drugi insistiraju da je u pitanju pokušaj disciplinovanja neposlušnih lokalnih administracija. Između optužbi i demantija, građani ostaju s pitanjem – da li su negativni revizorski izvještaji dokaz lošeg upravljanja ili još jedna epizoda političkog rata unutar Republike Srpske?
