Iconotheca Valvasoriana je faksimil naučnokritički obrađene grafičke zbirke Janeza Vajkarda Valvasorja (1641.-1693.), svestranog naučnika iz Kranjske i člana Kraljevskog društva u Londonu.
Obima od sedamnaest svezaka (četvrti je od početka 19. stoljeća izgubljen) sa 7752 grafičke stranice i crtežima evropskih majstora iz 15., 16. i 17. stoljeća, dragocjen je historijski izvor i jedinstven umjetnički spomenik svjetskih razmjera.
Biblioteka Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine 2015. dobila je na poklon od Slovenske akademije nauka i umjetnosti ovu vrijednu i uistinu rijetku zbirku.
Odštampana je u sto označenih kopija. Prvu je dobio Valvasorjev muzej u Bogenšperku, drugu Knjižnica Metropolitana u Zagrebu, gdje je pohranjena i izvorna zbrirka, treću je bivši predsjednik Republike Slovenije dr. Danilo Tirk poklonio Kraljevskom društvu u Londonu, čiji je član bio Janez Vajkard Valvasor; četvrtu je nekdašanji predsjednik Republike Slovenije poklonio predsjedniku Evropske komisije Joseu Manuelu Barrosi u Briselu, petu je Fondacija Janeza Vajkarda Valvasorja pri Slovenskoj akademiji nauka i umjetnosti poklonila Ljubljani, Valvasorjevom rodnom mjestu, petnaesti svezak zbirke Iconotheca Valvasoriana je izložen na svjetskoj izložbi EXPO 2010 u Šangaju.
Ko je zapravo bio Janez Vajkard Valvasor (Johann Weikhard von Valvasor)?
Svestrani naučnik iz Kranjske, tačnije: historičar, geograf, etnograf, kartograf, prirodoslovac, izumitelj, izdavač i pritom još i vojni zapovjednik. Rođen je 1641. godine u Ljubljani. Djetinjstvo i mladost je proveo kao i većina njegovih plemićkih vršnjaka. Školovao se u ljubljanskoj jezuitskoj gimnaziji, a dalje obrazovanje je sticao na putovanjima u inostranstvu i vojnoj službi.
Četrnaest godina je putovao po Evropi i Africi. Po povratku u Kranjsku nastanio se u gradu Bogenšperk. Na dugogodišnjim putovanjima po inostranstvu iskristalizirale su se Valvasorjeve sposobnosti i afiniteti, koji su ga usmjerili ka naučnom i kreativnom radu. Bavio se matematikom i fizikom, pa je pribavio niz matematičkih i astronomskih instrumenata, koje je koristio u daljnjem kartografskom i topografskom radu. Posjedovao je izuzetnu biblioteku i grafičku zbirku, zbirku ruda i minerala te svih mogućih rariteta i starina.
Za potrebe izdavačke djelatnosti 1678. godine osnovao je vlastitu grafičku radionicu u Bogenšperku - začetak grafičke umjetnosti na slovenskom. Na osnovu tog, možemo reći historijskog, djelovanja dolazi do izražaja Valvasorjev žar i ljubav prema grafičkoj umjetnosti. Prve grafičke otiske je dobio u zadužbini slikara Jurija Bobiča u Mostovima blizu Komenda.
