Energetski projekat u Goraždu, predstavljen kao jedna od većih stranih investicija u Bosni i Hercegovini, povezuje se sa mrežom kompanija registrovanih u zemlji i inostranstvu, kroz koje se formira vlasnička i upravljačka struktura u kojoj se pojavljuju osobe bliske ambasadoru BiH u SAD Zlatku Lagumdžiji.
Projekat izgradnje velikog energetskog kompleksa u Goraždu, procijenjene vrijednosti oko 1,2 milijarde eura, predstavlja jedan od najambicioznijih planova u oblasti obnovljivih izvora energije u Bosni i Hercegovini. Investicija je javno predstavljena kao razvojni projekat koji bi mogao značajno povećati energetske kapacitete i unaprijediti infrastrukturu u regionu.
Prema dostupnim podacima iz registracionih i poslovnih dokumenata, iza projekta stoji kompanija Balkan Energy Holdings (BEH), koja je označena kao glavni investitor. Međutim, vlasnička struktura ove kompanije, kako se navodi u dokumentaciji, nije jednostavna, već se sastoji od više međusobno povezanih firmi registrovanih u Bosni i Hercegovini i inostranstvu.
U tom lancu posebno se izdvajaju kompanije LTL TIM d.o.o. Sarajevo i Pontevisum LLP iz Londona, koje se pojavljuju kao suosnivači BEH-a. Daljim praćenjem vlasničkih odnosa, dolazi se do firme L TIM d.o.o. Sarajevo, za koju se navodi da je osnovana u Sarajevu i koja ima ključnu ulogu u formiranju LTL TIM-a, kompanije koja je direktno povezana sa projektom u Goraždu.
Prema dostupnim podacima, LTL TIM d.o.o. Sarajevo ima udio u osnivanju BEH-a, čime se uspostavlja lanac vlasničkih odnosa koji povezuje više pravnih subjekata u jedinstvenu strukturu investicije. U okviru tih firmi kao direktorica se navodi Lamija Ćeremida, koja se pojavljuje kao centralna upravljačka figura u više povezanih kompanija.
U dokumentaciji se dalje navodi da je Lamija Ćeremida povezana sa porodicom Lagumdžija, što dodatno dovodi do pitanja o preklapanju privatnih i poslovnih odnosa u okviru projekta. Također se ističe da je Zlatko Lagumdžija osnivač jedne od firmi koja se nalazi u osnovi vlasničkog lanca, čime se njegovo ime dovodi u vezu sa širim poslovnim strukturama koje vode ka BEH-u.
Osim toga, u vlasničkoj strukturi pojedinih firmi koje učestvuju u lancu pojavljuju se i fizička lica i lokalni poslovni subjekti iz Goražda i Sarajeva, uključujući porodicu Hubjer, koja se povezuje sa udjelima u firmama koje su dio šire investicione mreže. Ove veze uključuju više nivoa vlasništva, gdje pojedini akteri imaju manjinske ili posredne udjele u različitim kompanijama unutar sistema.
Prema hronologiji osnivanja firmi, većina kompanija koje čine ovaj poslovni lanac nastala je u relativno kratkom periodu, u rasponu od 2025. do 2026. godine, nakon čega su brzo uspostavljeni međusobni vlasnički odnosi koji vode prema projektu u Goraždu. Takva struktura ukazuje na koordinirano formiranje investicionog konzorcija koji objedinjuje više pravnih subjekata pod zajedničkim projektom.
Tokom javnih nastupa, projekat je predstavljen kao strateška investicija u obnovljive izvore energije, sa potencijalom da višestruko poveća postojeće kapacitete u zemlji. Također je naglašeno da bi projekat mogao privući značajna strana ulaganja i doprinijeti razvoju energetskog sektora, posebno u kontekstu tranzicije ka zelenim izvorima energije.
Ukupni planirani kapaciteti i obim investicije stavljaju ovaj projekat među veće energetske inicijative u regionu, pri čemu se naglašava da finansiranje ne dolazi iz javnih budžeta, već iz privatnih i međunarodnih izvora kapitala.
Ipak, zbog složene strukture vlasničkih odnosa, višestrukih povezanih firmi i preklapanja upravljačkih pozicija, ostaje niz otvorenih pitanja o transparentnosti poslovnog aranžmana, načinu formiranja investicionog konzorcija i stvarnoj raspodjeli vlasničkih udjela unutar projekta.
Za sada nema zvaničnih potvrda nadležnih institucija o eventualnim nepravilnostima, dok se svi dostupni podaci zasnivaju na poslovnoj i registracionoj dokumentaciji kompanija koje učestvuju u lancu vlasništva nad projektom.
