Sedmog maja 2001. godine u Banjoj Luci dogodio se jedan od najozbiljnijih poslijeratnih incidenata u Bosni i Hercegovini, tokom polaganja kamena temeljca za obnovu Ferhat-pašine džamije.
U nasilju koje je uslijedilo napadnuta je grupa građana bošnjačke nacionalnosti, a od posljedica premlaćivanja život je izgubio Murat Badić, koji je nakon 19 dana provedenih u komi preminuo.
Događaj je uslijedio osam godina nakon rušenja Ferhadije, koje se desilo 7. maja 1993. godine, kada je jedan od najznačajnijih spomenika osmanske arhitekture u ovom dijelu Evrope miniran i potpuno srušen. Tokom ratnog perioda uništen je i veliki broj vjerskih i vakufskih objekata širom Bosne i Hercegovine.
Na dan 7. maja 2001. godine, u 11:30 bio je planiran svečani čin polaganja kamena temeljca za obnovu džamije. Međutim, prije početka ceremonije, došlo je do masovnog okupljanja i nasilnih demonstracija u kojima je, prema navodima, učestvovalo više hiljada ljudi.
Tom prilikom napadnuta je grupa od oko 300 prisutnih Bošnjaka koji su došli na događaj. Usljed kamenovanja i fizičkih napada, više osoba je povrijeđeno, a pojedini autobusi kojima su doputovali zapaljeni su i oštećeni.
U haosu koji je nastao, dio prisutnih sklonio se u prostorije Medžlisa Islamske zajednice, koje su potom bile meta daljih napada. Situacija je dodatno eskalirala, dok su policijske snage, kako se navodi u izvještajima iz tog perioda, bile nedovoljno prisutne da spriječe nasilje.
Murat Badić, državljanin BiH iz Cazina, zadobio je teške povrede tokom napada i nakon višednevne kome preminuo u bolnici. Njegova smrt ostala je jedan od najtragičnijih simbola tog događaja, a porodica ni nakon više od dvije decenije nije dobila pravosnažan epilog slučaja.
Ovaj događaj, zajedno s rušenjem Ferhadije 1993. godine, u javnosti se često posmatra kao dio šireg konteksta ratnih i postratnih tenzija u Bosni i Hercegovini, te procesa obnove vjerskih objekata i povratka povjerenja među zajednicama.
